تظاهر

چرا خیلی وقت ها فکر می کنیم خاطره انگیز های زندگی ـمان را فراموش کرده ایم؟ همه اش در خاطرمان می ماند. چشم ها، نگاه ها، لب ها، لبخند ها، حرف ها و صدا ها... همه اش در خاطرمان میماند و درست همان لحظه که گمان می کنی برای همیشه فراموش ـشان کرده ای، کافی است یک صدا، یک رایحه ی خاص، یک نگاه، آن چنان هلت دهد کنار کمد قدیمی خاطراتی که سه قفله اش کرده بودی. فقط یک تلنگر لازم است که هلت دهد کنار در کمد و برای لحظاتی درون گذشته ات غرق شوی. چشم ها را به خاطر آوری، حرف ها را، خنده و صدا و آغوش را... به خودت بیایی و لباس هایت را بین خاطرات خاک گرفته بتکانی، کمد را سه قفله کنی و برگردی به زندگی ات و دوباره تظاهر به فراموشی را از سر بگیری.

یک فنجان دوست داشتن، مهمان من .....