تحریک

گفت: «وقتی غذات رو به روت باشه، اشتهات برای خوردنش بیشتر میشه، چون ذهنت تحریکت میکنه. نه تنها غذا، واسه همه چیز همینه!». داشتم به حرف هایش فکر می کردم و با خودم می گفتم لابد دلیلش این است که ذهن هم می داند برای هر چیز انتهایی است، همه چیز تمام می شود، و هر چیزی یک روز می میرد! لبخندی از سر موافقت زدم و تاییدش کردم.

اما هنوز به این جواب نرسیدم که با این که همه ـمان می دانیم برای دوست داشتن آدم هایی که اطرافمان هستند زمان تنگ است، چرا ذهنمان تحریکمان نمی کند که بیشتر دوستشان بداریم و بیشتر و بیشتر ابرازش کنیم؟