دنیای کوچیک!

همیشه می دانستم که دنیا خیلی کوچک است و بازی هایش هم خیلی سرگرم کننده! ولی دیگر نمی دانستم کوچکی اش تا این اندازه مجذوبم خواهد کرد. آبان ماه همین امسال بود که خانوادگی، برای مسافرت به مشهد رفته بودیم. شب که از راه می رسید، من و مادر چادر نماز هایمان را می گرفتیم و با ذوق و شوق می رفتیم سمت حرم و درون حیاط می نشستیم... یکی از همین شب ها بود که جمعی از آقایان جوان را دیدیم که خیلی برایمان جالب بودند؛ لباس هایشان، ظاهرشان، راه رفتن و جدیت رفتارشان. مدام زیر نظرشان داشتم و می گفتم «چقدر جالبن» ، «چقدر شبیه جوون های دهه 50 هستن» و مدام فکر می کردم یک شکاف در دهه 90 ایجاد کرده اند و چند آدم از دهه 50 را آورده اند آن جا!

چند وقت پیش خیلی اتفاقی، در کانالی طنز عکسشان را دیدم. فقط توانستم شگفت زده شوم و لبخند بزنم! حتی آن لحظه که داشتند این عکس را می گرفتند هم در خاطرم هست... به مادرجان نشان دادم و گفتم: «این دنیا واقعا کوچیکه»